Category: Our Aupair

ความอดทนสำคัญมากค่ะ เพราะออแพร์ทำงานกับเด็ก และต้องเปิดใจยอมรับ ไม่รู้อะไรต้องถามให้เข้าใจ เนื่องจากการมาใช้ชีวิตที่นี่ต้องปรับเปลี่ยนหลายอย่าง ดิวอยู่ที่นี่ ปีแรก เลี้ยงน้อง 1 คน 2 ขวบ แต่ปี 2 โฮสมีน้องเพิ่มค่ะ เลยดูแล 2 คน และมีพี่เลี้ยงเด็กอีกคน (Nanny full time) มาช่วย โฮสทั้งคู่ค่อนข้างยุ่ง เวลาการทำงานของเราเลยค่อนข้างแตกต่างจากคนอื่น คือทำ 6 วัน หยุด อาทิตย์ละ 1 วัน ซึ่งไม่ใช่วันหยุด เสาร์-อาทิตย์, 1 เดือนจะได้ full weekend 1 ครั้ง ตารางงานเราจะปรับเปลี่ยนตาม โฮส และ พี่เลี้ยงเด็กอีกคน แต่เขาจะถามความสะดวกของเรา แล้วแจ้งให้ทราบล่วงหน้า ยอมรับว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้โฮสใจดี เข้าใจ คุยได้ทุกเรื่อง และอยู่ใจกลางเมืองนิวยอร์ก เดินทางไปไหนค่อนข้างสะดวก แหล่งช็อปปิ้ง ร้านอาหารมากมาย แต่เราก็ต้องยืดหยุ่นในเรื่องของตารางงานให้มากที่สุดด้วยค่ะ

ออมไปดูแลเด็กทั้งหมด3คน (ผู้ชาย2คน ผู้หญิง1คน) ครอบครัวโฮสเคยมีออแพร์มาแล้ว1คน ถือเป็นโชคดีมากๆเพราะเค้าจะเข้าใจว่าเราจะต้องปรับตัวอีกเยอะกับการเริ่มต้นชีวิตการเป็นออแพร์ในต่างประเทศ ตอนช่วงเดือนแรกมีปัญหาเรื่องภาษาอยู่บ้างทั้งเรื่องคำศัพท์และสำเนียงที่เราไม่คุ้นเคย บางทีเราอยู่กับน้อง เวลาน้องพูดหรืออธิบายอะไรเราไม่ค่อยเข้าใจว่าเค้าต้องการอะไร แต่พอพ้นช่วงเดือนแรกเราปรับตัวได้เยอะ เพราะโฮสจะคอยช่วยอยู่เสมอ เวลาเราไม่เข้าใจอะไรเราจะขอให้เค้าอธิบาย เรื่องการเลี้ยงเด็กมีทั้งยากและง่ายเพราะเด็กแต่ละคนมีความเป็นตัวของตัวเอง ตอนแรกเราต้องสร้างความน่าเชื่อถือและน่าไว้ใจให้แก่น้อง บางครั้งก็ท้อ ช่วงแรกๆที่คุยกะที่บ้านคือร้องไห้อยากกลับบ้านตลอด พ่อแม่ก็จะคอยให้กำลังใจ โฮสก็จะคอยให้กำลังใจคอยช่วยแก้ปัญหา เพื่อนออแพร์ก็จะคอยชวนออกไปหากิจกรรมทำระหว่างวันหยุดช่วยให้เราไม่เหงา พอเราปรับตัวได้ ทุกอย่างก็ราบรื่น

เม่ยเป็นคนที่อยู่ในกรอบตั้งแต่เด็ก เรารู้สึกว่าชีวิตเราจำเจ เราอยากได้ประสบการณ์ใหม่ๆ เราอยากพูดภาษาอังกฤษได้ ซึ่งโครงการออแพร์ที่เราพับเก็บไว้ในตอนนั้นก็ได้ตอบโจทย์เรามาก คือเม่ยอ่อนภาษาอังกฤษมาก เลยคิดว่าถ้าหากว่าเราได้มาเป็นออแพร์เราได้ใช้ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน ได้สื่อสารกับเจ้าของภาษาจริงๆ ยังไงซะภาษาอังกฤษของเราต้องดีขึ้นแน่นอน ตอนนั้นเม่ยก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะเบื่อชีวิตในเมืองไทย คิดแค่ว่าโครงการออแพร์น่าเชื่อถือ เราทำงานอยู่ฟรี กินฟรี มีรายได้ทุกอาทิตย์ ได้เงินสนับสนุนจากโฮสในการเทคคลาสเรียนภาษา ได้ใช้ชีวิตในต่างแดน แถมยังได้วันหยุด2อาทิตย์ ในการเทคเวเคชั่นเที่ยวที่ๆเราอยากไป แค่นี้ก็คุ้มค่าแล้วค่ะ

ก่อนอื่นเลยเราใช้เวลาเก็บชั่วโมงค่อนข้างนาน เพราะว่าเราอยากมาอเมริกาหลังวันเกิดเราค่ะ เลยไม่รีบร้อน และใช้เวลาเก็บชั่วโมงเป็นเวลา 8 เดือน เราได้ออนไลน์ช่วงปลายสิงหาคม 2019 มีโฮสต์เข้ามาขอสัมภาษณ์ตั้งแต่วันแรกเลย ช่วงนั้นโฮสต์ไม่ค่อยเยอะค่ะ เข้ามาอาทิตย์ละ 1-2 บ้านเอง สุดท้ายเราก็ตัดสินใจแมทช์กับบ้านน้อง 3 คนที่ Wynnewood, PA ค่ะ

หลายคนอาจจะมองว่าเด็ก 3 คนไม่เหนื่อยแย่หรอ บอกตามตรงเลยว่าเหนื่อยค่ะ ฮ่าๆ งานเยอะมาก ของน้องก็เยอะ ต้อง put away ทั้งวันเลยค่ะ ฮ่าๆ แต่เราก็สนุกกับน้องนะ เพราะน้องๆต้อนรับดีมาก น่ารักมากๆ และสถานที่ก็ดีค่ะ แต่เรื่องอากาศไม่ได้ดีมาก เพราะทางนั้น humid มากๆ ฝนตกบ่อย แถมยังมีพายุบ่อยด้วยค่ะ เคยไม่มีไฟฟ้าใช้ 1 อาทิตย์ ทรมานมากๆเลย

แฟงดูแลน้อง 1 คนเป็นผู้หญิงค่ะ ตอนนี้ก็ 6 ขวบแล้ว ตอนช่วง 1-2 เดือนแรกที่มาก็อาจจะมีการปรับตัวกันนิดหน่อย แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี ทุกวันนี้สนิทกับน้องมากค่ะ เหมือนเป็นคนรู้ใจกันไปแล้ว น้องเรียนแฟงว่า Big sister และเค้าใช้คำแทนตัวเองว่า Little sister ส่วนเรื่องการเป็นอยู่ที่อเมริกาสำหรับแฟงถือว่าเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่ามากๆ ได้เรียนรู้ภาษา วัฒนธรรม ที่สำคัญได้ไปเที่ยวด้วย ครบทุกรสชาติเลยค่ะ แฟงว่าโครงการออแพร์ถือว่าเป็นอีกหนึ่งโครงการที่ดีมาก ทำให้แฟงได้โตขึ้น มีความรับผิดชอบมากขึ้น และถ้าเพื่อนๆคนไหนสนใจอย่ารอช้านะคะ ติดต่อพี่ๆ American Learning ได้เลย พี่ๆใจดีและพร้อมที่จะช่วยเหลือเป็นอย่างดีในทุกขั้นตอน สุดท้ายนี้แฟงก็อยากจะบอกเพื่อนๆว่า มาเถอะค่ะ มาแล้วจะติดใจ

หน้าที่หลักของเราในการดูแลน้องคือ เตรียมอาหารเช้า พาน้องแต่งตัว หากโรงเรียนเปิดน้องคนโตจะไปโรงเรียนแต่เราไม่ต้องขับรถให้ เพราะโฮสเป็นคนไปรับ-ส่งเอง ระหว่างวันที่อยู่บ้านกับน้องคนเล็ก ก็จะพาน้องทำกิจกรรมต่างๆ เช่น ปั้นดินน้ำมัน วาดรูป ระบายสี อ่านหนังสือ พาออกไปเดิน หรือไปสวนสาธารณะใกล้บ้าน ตารางงานของเราคือเช้าถึงเย็นค่ะ เพราะฉะนั้นเราจะได้เตรียมอาหารให้น้องทั้งสามมื้อ รวมถึงพาน้องนอนกลางวัน อาบน้ำ และเตรียมอาหารกลางวันสำหรับพี่คนโตที่จะต้องนำไปทานที่โรงเรียน ช่วงแรกเราปรับตัวกับน้องคนโตนานมาก เพราะน้องไปโรงเรียนตลอดจึงไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมร่วมกับเรา มีท้อนะคะแต่ไม่ถอย เราใช้เวลาทั้งหมดประมาณสิบเดือน กว่าที่น้องคนโตจะยอมเล่นด้วย และคอยเรียกหาเรา ข้อแนะนำของเราในการปรับตัวเข้าหาน้องก็คือ พยามชวนเขาพูดคุยค่ะ ชวนเล่นบ่อยๆ เป็นการละลายพฤติกรรม เพราะว่าเราถือเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา หากน้องไม่สนใจ เห็นเราเป็นธาตุอากาศ อย่าได้กังวลค่ะ เด็กแต่ละคนใช้เวลาปรับตัวไม่เหมือนกัน เวลาจะช่วยให้ความสัมพันธ์ของเราและน้องๆ ดีขึ้น จนเรากลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปเลยค่ะ

หลังจากที่เราได้แมทช์กับครอบครัว Roy เราได้ดูแลน้องแฝด ชาย-หญิง ตอนที่เรามาอเมริกาใหม่ๆ น้องอายุสองเดือนครึ่ง เราดูแลน้องจนตอนนี้น้องอายุจะสามขวบแล้ว เรารู้สึกรักและผูกพันกับน้องและครอบครัวนี้มาก เขาดูแลเราดีทุกเรื่อง เรากับโฮสมัมคุยกันได้ทุกเรื่อง ตั้งแต่เรื่องการเมือง เรื่องเดท ไปจนถึงเรื่องจุกจิกของใช้ของผู้หญิง โฮสแด๊ดก็ขี้เล่น ใจดี ชอบทำเหมือนเราเป็นลูกสาวคนโต คุณตาคุณยานก็เอ็นดูเรา โดยเฉพาะคุณตาชอบบอกคนไปทั่วว่าเราเป็นลูกสาวคนที่สอง น้องที่เราเลี้ยงก็มีดื้อบ้างตามประสาเด็ก แต่มัมกับแด็ดก็ให้สิทธิ์เราเลี้ยงน้องเต็มที่เขาไม่มายุ่งเลย

ตอนที่นั่งเครื่องบินจาก New York มาลง San Jose ระหว่างทางก็เริ่มมีอาการเครียดและกดดันมาก แต่พอมาถึงโฮสก็ต้อนรับเราอย่างดี อบอุ่นมาก ให้น้องๆพาทัวร์บ้าน แนะนำสิ่งต่างๆภายในบ้าน ทุกคนในครอบครัวดูแลเราเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะคุณตา คุณยาย คุณปู่และคุณย่า เราสามารถคุย ปรึกษากับโฮสได้ทุกเรื่องเหมือนครอบครัว เวลาโฮสไปเที่ยวก็จะพาเราไปด้วย ทำให้เราได้เที่ยวไปในตัว เวลาไปเที่ยวด้วยกัน โฮสไม่ได้ให้เราทำงานตลอดเวลา อาจจะมีบ้างที่ขอให้ช่วยดู แต่ก็น้อยมาก และโฮสแด๊ดชอบทำอาหารมาก บางครั้งก็ทำอาหารไทย(ที่ไม่ใช่ไทยแท้เท่าไหร่) เพราะโฮสมัมทานเผ็ดไม่ได้ ให้เราทานด้วย น้องก็ปรับตัวกับเราได้ไม่ยากอาจเพราะว่าเคยมีออแพร์มาก่อนแล้ว 3 คน และมีคนไทยด้วยคือคนก่อนหน้าเรา

เราและโฮสอยู่กันแบบคนในครอบครัวค่ะ เราสามารถปรึกษาโฮสได้ทุกเรื่อง เขาสอนเราเกี่ยวกับประเทศอเมริกาในเรื่องของการใช้ชีวิต การเมือง อาหาร วัฒนธรรม วันหยุดสำคัญต่างๆ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษ เราโชคดีที่โฮสพร้อมที่จะอธิบายและสอนคำศัพท์ที่เราไม่เข้าใจ เมื่อเรามีเวลาหลังเลิกงานตอนเย็น เราก็จะใช้เวลาดูหนังและทานอาหารเย็นกับโฮส แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ทำให้เราได้พัฒนาทักษะภาษาอังกฤษทุกวัน เราและโฮสชอบเที่ยวทางธรรมชาติมากค่ะ ในช่วงฤดูร้อนจะเป็นช่วงที่อากาศดีที่สุด เราก็จะไปเดินป่า ตั้งแคมป์ หรือปิกนิกในสวนสาธารณะกัน ส่วนวันหยุดสำคัญ เราและโฮสก็จะช่วยกันทำอาหารไทยและอเมริกัน ทำให้เราได้แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมการกิน เรียนรู้ซึ่งกันและกัน